گریتینگ های هولوگرافیک عناصر نوری پراشی هستند که بر اساس اصل برهم نهی منسجم نوری، با استفاده از تداخل دو پرتو لیزر برای ایجاد حاشیه ها استفاده می کنند. آنها را می توان بر روی مواد حساس به نور با استفاده از فناوری نوردهی میدان تداخل اسکن ساخت. این فناوری شامل پوشاندن یک ماده حساس به نور بر روی یک زیرلایه شیشه ای نوری، و به دنبال آن قرار گرفتن در معرض تداخل لیزری و حکاکی برای ایجاد شبکه های انتقال یا بازتاب است. حداکثر چگالی شیار به 4300 خط در میلی متر می رسد و حداکثر منطقه ساخت 1500 میلی متر × 420 میلی متر است. در مقایسه با گریتینگ های خط دار سنتی، آنها مزایایی مانند عدم وجود خطوط ارواح، نور سرگردان کم (10-4) و وضوح بالا (به ارزش نظری 80٪ تا 100٪) ارائه می دهند. راندمان پراش را می توان با استفاده از فناوری اچ یونی تا 95 درصد افزایش داد.
توری های هولوگرافیک به طور گسترده در ابزارهای تجزیه و تحلیل طیف سنجی، تلسکوپ های نجومی، لیزرها، ارتباطات نوری، و همجوشی محصور کننده اینرسی، با کاربردهای معمولی از جمله ماهواره "Xihe"، سیستم های AR-HUD و عینک های AR برای زمینه های تخصصی استفاده می شود.
